قرص برای گرفتگی عضلات چه بخوریم ؟ قرص شل کننده عضلات کمر داروی تجویزی است که برای درمان چندین علامت، مانند اسپاسم عضلانی و درد اسکلتی- عضلانی تجویز میگردد. چندین قرص شل کننده عضلات کمر وجود دارد که به روشهای مختلف عمل میکنند. اسپاسم یا گرفتگی عضلانی انقباضات ناگهانی و غیرارادی یک عضله یا گروهی از عضلات است. آنها میتوانند در اثر فشار بیش از حد عضلانی ایجاد و در نهایت به تولید درد بیانجامد. اسپاسم عضلانی با شرایطی مانند کمردرد، گردن درد و فیبرومیالژیا ارتباط مستقیم دارند. از طرف دیگر اسپاسم عضلانی نوعی گرفتگی مداوم ماهیچهها است که باعث سفتی عضلات میشود و در راه رفتن، صحبت یا حرکات طبیعی اختلال ایجاد خواهد کرد.

کدام عضلات دچار گرفتگی می شوند؟
گرفتگی عضلات معمولا در اثر حرکت ناگهانی رخ می دهد. البته دلایل دیگری هم می تواند منجر به گرفتگی عضلانی شود که از جمله آن ها می توان به افزایش سن، چاقی، دیابت و خستگی عضله ها اشاره کرد. همچنین این اتفاق عموما برای ورزشکاران پس از تمرین پیش میآید که دلیل عمده آن هم عدم توجه ورزشکاران به اهمیت گرم کردن بدن قبل از ورزش و یا سرد کردن پس از آن است.
همچنین پیش از اینکه به دنبال رفع گرفتگی عضلات باشید، مهم است که علت این اتفاق را بیابید. در خیلی از موارد باید به دنبال پاسخ این سوال باشید که کمبود کدام ویتامین در بدن شما موجب گرفتگی عضلاتتان شده است؟ برای یافتن جواب بهتر است که به پزشک مراجعه نموده و آزمایشهای لازم را انجام دهید. این اتفاق بیشتر در عضلات گردن، شانه، کمر و پا، شایع است.
درد عضلانی به دو شکل مختلف نمایان می شود، شامل:
اسپاسم : به گرفتگی ناگهانی عضلات و ماهیچه ها، اسپاسم گفته می شود.
اسپاستیسیته :به گرفتگی دائمی عضلات که سفتی و خشکی عضله را در پی دارد، اسپاستیسیته می گویند.
درمان گرفتگی عضلات با دستگاه فیزیوتراپی
پیش از آنکه با انواع قرص شل کننده عضلات آشنا شوید، خوب است بدانید که تنها راه رهایی از دردهای عضلانی، مصرف قرص نیست و در بسیاری از موارد می توان با دستگاه فیزیوتراپی خانگی نیز گرفتگی عضلات مختلف بدن را درمان کرد. در جلسات فیزیوتراپی از انواع روش های سرما درمانی و گرما درمانی برای گرفتگی عضلات استفاده میکنند. هرچند که این تنها روش نبوده و استفاده از دستگاههای مختلف یا ماساژ درمانی هم بسیار موثر خواهد بود.
بهترین قرص برای رفع گرفتگی عضلانی (اسپاسم)
قرص های مختلفی برای رفع گرفتگی عضلات در داروخانه ها وجود دارند که برخی از آن ها بدون نسخه پزشک و برخی تنها در صورت تجویز پزشک به فروش می رسند. انواع قرص شل کننده عضلات عبارتند از:
اورفنادرین مناسب ترین قرص برای اسپاسم عضلات کمر
اورفنادرین یکی از داروهای شل کننده عضلات محسوب میشود که نوعی آنتی بیوتیک از گروه آنتی کولینرژیک هاست. این آنتی بیوتیک اغلب گیرندههای استیل کولین را مسدود کرده و بیشتر برای کنترل لرزشهای ناشی از پارکینسون مورد استفاده قرار میگیرد.
کلونیدین قوی ترین قرص شل کننده عضلات کمر
کلونیدین از ارسال درد از گیرندههای درد به مغز جلوگیری کرده تا عضلات را شل کرده و درد را هم تسکین دهد. اما توصیه میشود کلونیدین را با سایر داروهای شل کننده عضلات مصرف نکنید. به عنوان مثال کلونیدین در صورتی که به همراه تیزانیدین مصرف شود، فشار خون را تا حد زیادی کاهش میدهد.
کاریزوپرودول؛ بهترین قرص برای رفع گرفتگی عضلات
قرص کاریزوپرودول به عنوان یک آرام بخش جهت تسکین دردهای گرفتگی عضلانی به افراد بالای 16 سال تجویز می شود. دوزهای این قرص، 250 تا 350 میلی گرم است.
قرص کلرزوکسازون
اگر در ناحیه کمر و گردن، فشار عضلانی حادی احساس می کنید، قرص کلرزوکسازون یکی از بهترین قرص های شل کننده عضلات میباشد. تغییر رنگ ادرار به قرمز یا بنفش در اثر متابولیزه شدن دارو از عوارض مصرف کلرزوکسازون به شمار می آید که خطرناک نبوده و نیاز نیست نگران شوید.
نحوه اثرگذاری قویترین قرص شل کننده عضلات پا
ضد اسپاسمهایی که به عنوان قرص شل کننده عضلات کمر مورد استفاده قرار میگیرد عبارتند از:
باکلوفن: برای از بین بردن اسپاسم ناشی از ام اس استفاده میشود. به طور کامل درک نشده که چگونه کار میکند. به نظر میرسد سیگنالهای عصبی از نخاع را که باعث اسپاسم عضلات میشود، مسدود میسازد. عوارض جانبی میتواند شامل خواب آلودگی، سرگیجه، ضعف و خستگی باشد.
دانترولن: برای درمان اسپاسم عضلانی ناشی از آسیب نخاعی، سکته مغزی، فلج مغزی یا ام اس به کار میرود. با اثر مستقیم بر روی ماهیچههای اسکلتی، اسپاسم عضلانی را آرام میکند. عوارض جانبی آن شامل خواب آلودگی، سرگیجه، سبکی سر و خستگی است.
دیازپام: یک بنزودیازپین است که برای تسکین اسپاسم عضلانی ناشی از التهاب و ضربه استفاده میشود. با افزایش فعالیت یک انتقال دهنده عصبی خاص برای کاهش وقوع اسپاسم عضلانی عمل میکند. دیازپام یک مسکن است. عوارض جانبی آن شامل خواب آلودگی، خستگی و ضعف عضلانی خواهد بود.
قرص شل کننده عضلات کمر چه عوارضی به همراه دارند؟
هر نوع شل کننده عضلانی تجویزی عوارض جانبی متفاوتی دارد. مهم است که با ارائه دهنده یا داروساز خود در مورد عوارض جانبی احتمالی داروهای خاصی که مصرف میکنید یا در فکر مصرف آن هستید صحبت کنید.
به طور کلی، عوارض جانبی رایج شل کنندههای عضلانی عبارتند از:
- خواب آلودگی و خستگی
- سرگیجه
- حالت تهوع
- سردرد
- دهان خشک
شل کنندههای عضلانی میتوانند عوارض جانبی جدیتری مانند غش و تاری دید ایجاد کنند. در صورت مشاهده هر گونه عوارض جانبی آزاردهنده با ارائه دهنده خود صحبت کنید. شل کنندههای عضلانی به خصوص کاریزوپرودول و دیازپام امکان سوء استفاده و اعتیاد را دارند. استفاده طولانی مدت میتواند منجر به افزایش تحمل و وابستگی فیزیکی شود. از آنجایی که اکثر شل کنندههای عضلانی به عنوان آرام بخش عمل میکنند، برخی افراد به دلایل غیرپزشکی برای ایجاد یا تقویت احساس سرخوشی و گسستگی، شل کنندههای عضلانی را به تنهایی یا همراه با سایر داروها مصرف میکنند.
سوالات متداول
1.آیا شل کنندههای عضلانی باعث خواب آلودگی میشوند؟
بله، قرص شل کننده عضلات کمر که برای رفع اسپاسم تجویز میشوند، به دلیل تاثیری که بر سیستم عصبی مرکزی دارند، فرد را با خواب آلودگی روبرو میسازد. به همین دلیل، هنگام مصرف قرص شل کننده عضلات کمر باید در مورد کار با ماشین آلات سنگین، مانند رانندگی، یا تصمیم گیریهای مهم باید احتیاط کرد.
2. آیا شل کنندههای عضلانی اعتیادآور هستند؟
کاریزوپرودول و دیازپام مواد کنترل شدهای هستند. این بدان معناست که آنها پتانسیل اعتیاد دارند و در صورت ایجاد وابستگی و قطع مصرف آنها میتوانند علائم ترک را تجربه کنید. اگر سابقه شخصی یا خانوادگی اختلال مصرف مواد دارید، باید از مصرف این داروها اجتناب کنید. اگر احساس میکنید که به کاریزوپرودول یا دیازپام وابسته هستید یا دوز تجویز شده به مدیریت علائم کمک نمیکند، بیش از دوز توصیه شده مصرف نشود. در این وضعیت باید فوراً با ارائه دهنده مراقبتهای بهداشتی صحبت کنید.
3. نحوه عملکرد قرص شل کننده عضلات کمر
انواع و برندهای مختلف شل کننده عضلات اسکلتی به روشهای متفاوتی بر عملکرد عضلات اثر میگذارند. اکثر شل کنندههای عضلانی به عنوان ضعیف کننده سیستم عصبی مرکزی عمل میکنند و باعث ایجاد اثر آرامبخشی میشوند. داروهای ضد اسپاسم از جمله قرص شل کننده عضلات کمر با تاثیر بر عملکرد سیستم عصبی از ارسال سیگنالهای درد توسط اعصاب به مغز جلوگیری خواهد کرد. به طور کلی، داروهای ضد اسپاسم مستقیما بر روی نخاع یا ماهیچههای اسکلتی تاثیر میگذارند تا سفتی عضلات (هیپرتونیک) و اسپاسمهای غیرارادی را بهبود بخشند. داروهای ضد اسپاسم، گرفتگی عضلانی را از طریق تغییرات در سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) کاهش میدهند.
4. در صورت مصرف بیش از حد شل کنندههای عضلانی چه خطراتی فرد را تهدید میکند؟
تغییرات در هوشیاری، توهمات، تشنج، دپرسیون تنفسی، ایست قلبی، کما و مرگ